Rodzice dzieci w wieku szkolnym stają przed wyborem szkoły dla swych pociech. Może warto zastanowić się, czy nie zdecydować się na placówkę z oddziałami integracyjnymi nawet dla prawidłowo rozwijającego się dziecka. Mając podstawową wiedzę o funkcjonowaniu klas integracyjnych nie sposób nie zauważyć korzyści, płynących z uczęszczania dziecka do takiej właśnie placówki. A jak wygląda nauczanie integracyjne? 

W jego ramach powstają i działają przedszkola i szkoły podstawowe, gimnazja, licea, a nawet szkoły wyższe, w których wspólnie spędzają czas i uczą się osoby o różnym poziomie rozwoju i różnym stopniu sprawności psychofizycznej. Na świecie dzieje się to od około trzydziestu lat, w Polsce od piętnastu. Zdobyte doświadczenia są pozytywne.

Nie polega to jednak to na tym, by otworzyć szkoły i spontanicznie włączyć dzieci niepełnosprawne kierując się jedynie dobrym sercem i stosując taryfę ulgową.

Jak wykazują statystyki w Polsce w 1996 roku było blisko 350 tysięcy niepełnosprawnych dzieci i młodzieży w wieku od 0 do19 lat, czyli co 30 dziecko do 14 roku życia i co 50 osoba w przedziale 15 – 19 lat ("Stan zdrowia ludności Polski w 1996", GUS, Warszawa 1997). Niepełnosprawność stała się poważnym problemem społecznym, a integracja jest jedną z dróg rozwiązania tego zagadnienia.

Głównym założeniem integracji jest tworzenie jak najbardziej korzystnych warunków uczenia się po rozpoznaniu specyficznych potrzeb edukacyjnych dziecka, czyli pełnej jego diagnozie.

Uczeń ze specyficznymi potrzebami edukacyjnymi to dziecko:

• z zaburzeniami rozwojowymi,
• niewidome i niedowidzące,
• niesłyszące i niedosłyszące,
• z autyzmem,
• upośledzone umysłowo w stopniu lekkim
• chore somatycznie,
• z porażeniem mózgowym,
• niepełnosprawne ruchowo,
• z zaburzeniami genetycznymi,
• ze schorzeniami sprzężonymi.

Tak naprawdę nie ma "przeciętnych" dzieci – dzieci różnią się cechami osobowości, zdolnościami i upodobaniami. Każdy uczeń wymaga indywidualnego podejścia, ale warto pamiętać, że niezbędne jest łączenie indywidualizacji i współpracy tak, by uczeń mógł osiągnąć maksimum swoich możliwości i być szczęśliwym w zgranej klasie.

"Sposoby" edukacji niepełnosprawnych dzieci mają wpływ na ich rozwój nie tylko intelektualny, ale też emocjonalny i społeczny, często też kształtują ich dalsze losy życiowe.

      Celem integracji jest umożliwienie wszystkim osobom prowadzenia normalnego życia i możliwie na tych samych warunkach. Integracja zakłada ciągłość procesu kształcenia, wychowania i uspołecznienia i polega na udostępnieniu wszystkich stopni szkolnictwa potrzebującym.

      Powodzenie szkolne jest ważnym elementem sukcesu życiowego. Nie zawsze osoby o podobnej niepełnosprawności mogą osiągnąć to samo. Zależy to od właściwości intelektualnych, osobowościowych i postaw środowiska, w jakim żyją. Właśnie szkoła z oddziałami integracyjnymi daje takie możliwości. Warto wiedzieć, iż liczba uczniów w oddziale integracyjnym wynosi od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. W oddziale integracyjnym, do którego uczęszcza uczeń z autyzmem, ze względu na  specyficzne trudności liczba ta jest najmniejsza i wynosi 15 uczniów, w tym 3 niepełnosprawnych.

      Warunkiem przyjęcia ucznia do oddziału integracyjnego jest pisemna zgoda jego rodziców lub prawnych opiekunów oraz wynik badania psychologicznego dokonanego przez psychologa szkolnego lub orzeczenie Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Siedlcach przy ulicy Kleeberga tel. 644 08 81 lub innej poradni specjalistycznej. Aby uzyskać takie orzeczenie uczeń musi zgłosić się na badania w poradni już na początku roku kalendarzowego, w którym uczeń ma podjąć naukę. Wymaga tego specyfika badań i organizacja roku szkolnego. Odziały integracyjne tworzy się tylko i wyłącznie na poziomie klas pierwszych i oddziałów przedszkolnych z początkiem każdego roku szkolnego.

      W klasach integracyjnych pracuje jednocześnie dwóch nauczycieli. Nauczyciel prowadzący uczy danego przedmiotu, tak jak w każdej klasie i pedagog wspierający, który opracowuje dla każdego ucznia z orzeczeniem PPP program uwzględniający jego możliwości i potrzeby oraz wdraża go w życie. Program ten tworzy się w klasie pierwszej na miesiąc, a w klasach pozostałych na semestr. Przy jego opracowywaniu pedagog wspierający korzysta z pomocy nauczycieli uczących w danym oddziale integracyjnym, psychologa szkolnego, logopedy, reedukatora, rehabilitanta ruchowego oraz w miarę potrzeby pracowników poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz innych poradni specjalistycznych. W nauczaniu niektórych przedmiotów tj. języki obce informatyka dodatkowo stosuje się podział na grupy. Grupa nie powinna liczyć mniej niż 5 uczniów.

      Szkoła dokłada starań, by wszystkie dzieci mogły uczestniczyć w miarę swoich możliwości w konkursach, dodatkowych zajęciach pozalekcyjnych, kołach zainteresowań i wycieczkach.

      Wieloletnie doświadczenia naszej szkoły pokazują, że warto zapisywać dzieci do oddziałów integracyjnych. Izolacja i brak zrozumienia dotyka nie tylko dzieci niepełnosprawne, ale również te prawidłowo rozwijające się. One bowiem mogą nauczyć się wrażliwości, pokonać lęk przed chorobami i „oswoić się” z innością rówieśników.

      Szkoła z oddziałami integracyjnymi nie tylko edukuje w zakresie ustalonego programu nauczania, lecz daje też szansę nauczyć się czegoś bardzo ważnego w życiu – tolerancji. Posiadamy własny program wychowawczy, którego kluczowym elementem jest kształtowanie postaw wobec innych. To przecież brak wiedzy o innych prowadzi do wzajemnych uprzedzeń. Świat nie jest pełen tylko ludzi pięknych, młodych i zdrowych. Szkoła z klasami integracyjnymi pozwala nauczyć się szacunku dla innych już od najmłodszych lat.

Z HISTORII INTEGRACJI W NASZEJ PLACÓWCE

            Integracja w naszej szkole rozpoczęła się zanim zapadła oficjalna decyzja o tworzeniu klas integracyjnych. Wszyscy pamiętają jeszcze Pawła, który najpierw na swoim wózku pojawiał się tylko na kilku lekcjach i wycieczkach klasowych, a od czwartej klasy chodził do szkoły jak wszystkie dzieci. Mimo barier architektonicznych – niemożliwe stało się czymś normalnym.

Nic więc dziwnego że to nasza „Szóstka”, jako jedyna szkoła w Siedlcach odpowiedziała na inicjatywę  rodziców dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Zarówno pani dyrektor mgr Maria Pawełkiewicz jak i cała Rada Pedagogiczna zgodnie zdecydowali, że nasza szkoła jest "otwarta” dla wszystkich uczniów.

Pierwsze dwa oddziały integracyjne powstały we wrześniu 1995 roku. Obok uczniów pełnosprawnych naukę rozpoczęło w nich naukę 10 uczniów z orzeczeniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych, wydanymi przez Poradnię Psychologiczno – Pedagogiczną w Siedlcach. Byli to uczniowie chorzy somatycznie, niepełnosprawni ruchowo (porażenie mózgowe itp.), z zaburzeniami emocjonalnymi, niepełnosprawnością intelektualną oraz uszkodzonym wzrokiem i słuchem.

To chyba dzieci były najspokojniejsze w dniu rozpoczęcia nauki. One po prostu, jak ich koledzy i koleżanki przyszły do szkoły. Olbrzymią tremę mieliśmy przede wszystkim my,  nauczyciele oraz rodzice. To przed nami – dorosłymi – stały zupełnie nowe zadania i wyzwania. Stanęły przed nimi w szczególny sposób osoby, które rozpoczęły pracę w tych klasach:

   w klasie Ia- p. Zofia Gawrońską – nauczyciel prowadzący

                                  p. Jolantę Polkowską – pedagog wspierający  

w klasie Ib - p. Iwona Arasim – nauczyciel prowadzący

                                   p. Anna Michalską – pedagog wspierający.

Z chwilą podjęcia decyzji o utworzeniu oddziałów integracyjnych rozpoczęto działania mające na celu sprostanie specyficznym potrzebom nowo przyjętych uczniów. Zniesiono bariery architektoniczne: zbudowano podjazd przed wejściem do szkoły, poszerzono drzwi, zamontowano w najbardziej potrzebnych miejscach poręcze, na parterze przystosowano toaletę do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Zatrudniono dodatkowych specjalistów: logopedę, reedukatora i rehabilitanta jak również pomoc fizyczną do opieki nad uczniami niepełnosprawnymi ruchowo.

Od września 1997r pracuje u nas również psycholog, a we wrześniu 1999r zakończono budowę windy. Przez cały czas, w miarę potrzeb i możliwości dostosowywano budynek do potrzeb niepełnosprawnych dzieci. Na I i II piętrze przystosowano toalety do potrzeb uczniów poruszających się na wózkach inwalidzkich, doposażono gabinety logopedy, reedukatora i rehabilitanta.

           W każdym następnym roku szkolnym w miarę potrzeb tworzono nowe oddziały integracyjne. I tak w roku szkolnym:

- 1996/1997 utworzono 2 oddziały, -1997/1998 utworzono 2 oddziały, -1998/1999 utworzono 2 oddziały, -1999/2000 utworzono 3 oddziały, -2000/2001 utworzono 3 oddziały, -2001/2002 utworzono 6 oddziałów, -2002/2003 utworzono 3 oddziały, -2003/2004 utworzono 3 oddziały, -2004/2005 utworzono 2 oddziały.

      Uczniowie, którzy byli w pierwszych klasach integracyjnych zaczynających naukę w 1995r. są już dorośli. Jak wszyscy czasami dobrze wspominają swoją pierwszą szkołę, czasem nie. My natomiast dobrze pamiętamy jak kręciły nam się łzy w oczach podczas zakończenia klas szóstych rozpoczętego polonezem na wózkach.

      opracowała p. M. Senenko - Lichograj

INTEGRUJEMY SIĘ NIE TYLKO MIEDZY SOBĄ

 Z wizytą w Polskim Związku Głuchych
 

    12 stycznia 2010 r. uczniowie z klas IV c i V b pod opieką wychowawczyń p. Janiny Miazgi i p. Katarzyny Głuychowskiej byli na spotkaniu z członkami PZG mieszczącego się w Siedlcach przy ul. Brzeskiej 97. Udali się tam w celu zaprezentowania "Jasełek" z elementami języka migowego. Pomysł tego rodzaju imprezy był w dużej mierze inicjatywą dzieci, które chciały nauczyć się niektórych znaków języka migowego oraz poznać osoby posługujące się nim. Spotkanie przebiegło w miłej i życzliwej atmosferze. Uczniowie przedstawili pantomimę tematyką nawiązującą do świąt Bożego Narodzenia, zaśpiewali kilka kolęd, przekazali w języku migowym życzenia noworoczne. Występ dzieci dostarczył im samym oraz członkom PZG wielu wzruszeń. Nawiązana współpraca oraz bezpośredni kontakt z osobami niepełnosprawnymi wzbudziły u dzieci chęć do udziału w kolejnych podobnych przedsięwzięciach.